مالی ۳۶۵
آموزشکسب‌وکار کوچکراهنمای خرید

تعریف کاربر و سطح دسترسی در نرم افزار حسابداری؛ راهنما

تیم مالی ۳۶۵۲۷ آبان ۱۴۰۵۱۰ دقیقه مطالعه

خلاصه صفحه

برای تعریف کاربر و سطح دسترسی در نرم افزار حسابداری، اول نقش‌ها را روی کاغذ مشخص کنید، بعد برای هر نفر نام کاربری جدا بسازید و فقط بخش‌ها و عملیات لازم را باز بگذارید. در این راهنما مراحل، جدول نقش‌ها و اشتباهات رایج را مرور می‌کنیم.
فهرست مطالب این مقاله10 بخش
  1. تعریف کاربر و سطح دسترسی در نرم افزار حسابداری یعنی چه؟
  2. چرا نباید همه با یک نام کاربری کار کنند؟
  3. چه نقش‌هایی را در نرم‌افزار حسابداری باید تعریف کرد؟
  4. گام‌به‌گام: چطور کاربر جدید بسازیم و دسترسی‌اش را محدود کنیم؟
  5. چه لایه‌هایی از محدودسازی دسترسی را باید در نرم‌افزار جست‌وجو کرد؟
  6. یک سناریوی فرضی: فروشگاه با پنج همکار
  7. اشتباهات رایج در مدیریت کاربران چیست؟
  8. هنگام خرید، دسترسی کاربران را چطور بسنجیم؟
  9. چند توصیه برای نگهداری درست دسترسی‌ها در طول سال
  10. جمع‌بندی
تصویر شاخص مقاله «تعریف کاربر و سطح دسترسی در نرم افزار حسابداری؛ راهنما»آموزش

خلاصه پاسخ: برای تعریف کاربر و سطح دسترسی در نرم افزار حسابداری، ابتدا وظیفه هر نفر را مشخص کنید، سپس برای او نام کاربری جداگانه بسازید و به نقشی وصلش کنید که فقط بخش‌ها و عملیات لازم را باز می‌گذارد. دسترسی مدیر و حسابدار ارشد را جدا نگه دارید، حذف و تغییر اسناد را محدود کنید و دسترسی‌ها را دوره‌ای مرور کنید.

تعریف کاربر و سطح دسترسی در نرم افزار حسابداری یعنی چه؟

کاربر در نرم‌افزار حسابداری یک هویت مستقل است که با نام کاربری و رمز عبور وارد برنامه می‌شود. سطح دسترسی (Permission) مشخص می‌کند آن هویت چه بخش‌هایی را ببیند و در هر بخش چه کاری بتواند انجام دهد: فقط مشاهده، ثبت، ویرایش، حذف یا تأیید.

بیشتر نرم‌افزارها برای این‌که تنظیم دسترسی تک‌تک افراد وقت‌گیر نشود، مفهوم نقش (Role) را هم دارند. نقش مجموعه‌ای از دسترسی‌هاست، مثل «صندوقدار» یا «انباردار»، و شما هر کاربر را به یک یا چند نقش وصل می‌کنید.

اصل پشت همه این‌ها در حسابداری تفکیک وظایف نام دارد: کسی که پول را دریافت می‌کند نباید همان کسی باشد که سند آن را ثبت و اصلاح می‌کند. بسیاری از نرم‌افزارها می‌توانند این اصل را با تنظیم دسترسی‌ها به‌صورت فنی اجرا کنند.

این مقاله فقط درباره مدیریت کاربران و نقش‌ها داخل خود نرم‌افزار است. موضوع بکاپ، سرور و زیرساخت را جداگانه در مقاله امنیت نرم افزار حسابداری ابری بررسی کرده‌ایم.

چرا نباید همه با یک نام کاربری کار کنند؟

در بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک، یک نام کاربری و رمز مشترک دست به دست می‌شود. راحت است، اما سه مشکل جدی دارد.

  • ردپا از بین می‌رود. اگر فاکتوری حذف یا مبلغی عوض شود، معلوم نیست چه کسی این کار را کرده است.
  • ریسک خطا بالا می‌رود. فروشنده‌ای که به دفتر کل دسترسی دارد ممکن است ناخواسته سندی را به‌هم بریزد.
  • خروج همکار دردسر می‌شود. با رمز مشترک، هر بار که کسی از شرکت می‌رود باید رمز همه عوض شود. با کاربر جدا، فقط یک حساب غیرفعال می‌شود.

نکته: «گزارش تغییرات» یا «لاگ کاربران» فقط وقتی کارآمد است که هر نفر نام کاربری مخصوص خودش داشته باشد. اگر این قابلیت را دارید ولی رمز مشترک است، عملاً از آن استفاده نمی‌کنید.

چه نقش‌هایی را در نرم‌افزار حسابداری باید تعریف کرد؟

پیش از باز کردن صفحه تنظیمات، یک جدول ساده روی کاغذ بکشید: ستون اول نام افراد، ستون دوم کارهای واقعی روزانه‌شان. نقش‌ها از همین جدول بیرون می‌آیند، نه از لیست منوهای نرم‌افزار. جدول زیر یک الگوی عمومی است و باید با اندازه مجموعه شما تطبیق داده شود.

نقشمعمولاً چه بخش‌هایی را می‌بیندچه کارهایی نباید بتواند
مدیر / مالکگزارش‌های مدیریتی، سود و زیان، مانده حساب‌هالزومی ندارد ثبت روزانه انجام دهد؛ دسترسی کامل ویرایشی بهتر است محدود بماند
حسابدار ارشداسناد، دفاتر، بستن دوره، تنظیمات مالیتغییر دسترسی کاربران دیگر (بهتر است فقط مدیر سیستم انجام دهد)
حسابدار / کارمند ثبتثبت اسناد و فاکتورها، گزارش‌های مرتبطحذف سند قطعی‌شده، تغییر کدینگ، بستن دوره
فروشندهصدور فاکتور فروش، لیست مشتریاندیدن سود کالا، قیمت خرید، دفتر کل، حقوق
انبارداررسید و حواله انبار، موجودی کالاتغییر قیمت فروش، دیدن حساب بانکی
صندوقدار / تنخواه‌داردریافت و پرداخت صندوق، تنخواهثبت سند عمومی، تغییر چک‌های ثبت‌شده
مسئول حقوقلیست حقوق و بیمهدسترسی به بخش‌های فروش و انبار

اگر حقوق و دستمزد را هم در همین نرم‌افزار انجام می‌دهید، دسترسی به آن را حتماً جدا تعریف کنید؛ اطلاعات حقوق حساس‌ترین داده داخلی هر مجموعه است. چک‌لیست انتخاب نرم افزار حقوق و دستمزد نکات این بخش را بیشتر باز کرده است.

گام‌به‌گام: چطور کاربر جدید بسازیم و دسترسی‌اش را محدود کنیم؟

نام منوها در هر نرم‌افزار فرق دارد، اما منطق کار تقریباً همه‌جا یکی است. این مراحل را می‌توانید در هر برنامه‌ای اجرا کنید.

  1. یک مدیر سیستم مشخص کنید. فقط یک یا دو نفر مورد اعتماد باید اجازه ساخت کاربر و تغییر دسترسی داشته باشند. رمز این حساب را در جایی امن نگه دارید.
  2. فهرست وظایف را بنویسید. برای هر همکار بنویسید دقیقاً چه کارهایی انجام می‌دهد و به کدام گزارش‌ها واقعاً نیاز دارد.
  3. نقش‌ها را بسازید. اگر نرم‌افزار گروه یا نقش دارد، به‌جای تنظیم تک‌تک افراد، نقش‌هایی مثل «فروشنده» و «انباردار» بسازید. اگر ندارد، همین الگو را برای هر کاربر جداگانه تکرار کنید.
  4. با کمترین دسترسی شروع کنید. ابتدا فقط مشاهده یا ثبت را باز کنید و بعد در صورت نیاز واقعی اضافه کنید. باز کردن همه چیز و بستن کم‌کم، معمولاً چیزهایی را جا می‌اندازد.
  5. کاربر را بسازید. نام کاربری قابل‌شناسایی (مثلاً نام و نام خانوادگی) انتخاب کنید و رمز اولیه را بدهید. از کاربر بخواهید در اولین ورود آن را عوض کند، اگر نرم‌افزار اجازه می‌دهد.
  6. با خود کاربر آزمون کنید. با همان حساب وارد شوید و بررسی کنید فقط منوهای مجاز دیده می‌شوند و دکمه‌های حذف یا ویرایش در جای حساس غیرفعال‌اند.
  7. گزارش تغییرات را فعال و بازبینی کنید. اگر نرم‌افزار ثبت سوابق دارد، هر ماه یک بار بررسی کنید چه کسی چه چیزی را تغییر داده است.
  8. برای خروج همکار برنامه داشته باشید. روز آخر کار، حساب او را غیرفعال کنید. در بسیاری از سیستم‌ها غیرفعال کردن کاربر بهتر از حذف کامل اوست، چون ممکن است سوابق اسنادی که ثبت کرده به نام او حفظ شود؛ رفتار نرم‌افزار خودتان را بررسی کنید.

چه لایه‌هایی از محدودسازی دسترسی را باید در نرم‌افزار جست‌وجو کرد؟

«سطح دسترسی» همیشه یک مفهوم ساده روشن/خاموش نیست. نرم‌افزارها در عمق این قابلیت تفاوت زیادی دارند، و همین تفاوت باید در انتخاب شما نقش داشته باشد. جدول زیر لایه‌های رایج را از ساده به دقیق مرتب کرده است.

لایهیعنی چهمثال کاربردی
دسترسی به منو و ماژولکاربر فقط بخش‌های مشخصی را در منو می‌بیندانباردار فقط ماژول انبار را ببیند
دسترسی به عملیاتمشاهده، ثبت، ویرایش، حذف و تأیید جدا کنترل می‌شودحسابدار ثبت کند ولی حذف نکند
دسترسی به گزارشهر گزارش جداگانه باز یا بسته می‌شودفروشنده «گردش مشتری» ببیند، «سود کالا» نه
محدودیت دادهدسترسی به بعضی انبارها، صندوق‌ها، شعبه‌ها یا حساب‌هامسئول شعبه ۲ فقط انبار خودش را ببیند
محدودیت زمانی یا وضعیتیکنترل ویرایش اسناد قطعی یا دوره بستهبعد از بستن ماه، فقط ارشد اصلاح کند
ثبت سوابق (لاگ)ذخیره این‌که چه کسی، چه زمانی، چه تغییری دادهپیدا کردن عامل تغییر قیمت یک فاکتور

یک کسب‌وکار کوچک با یک شعبه شاید فقط به دو لایه اول و آخر نیاز داشته باشد. اما اگر چند انبار، چند صندوق یا چند شعبه دارید، «محدودیت داده» از نیازهای اصلی می‌شود. این مورد را در فهرست ویژگی‌هایی که در مقاله ویژگی‌های ضروری نرم‌افزار حسابداری مرور کرده‌ایم هم در نظر بگیرید.

یک سناریوی فرضی: فروشگاه با پنج همکار

فرض کنید فروشگاهی دارید با یک مدیر، یک حسابدار پاره‌وقت، دو فروشنده و یک انباردار (این سناریو فرضی است و فقط برای نمایش منطق کار آمده).

  • مدیر: فقط گزارش‌ها را می‌بیند و حساب مدیر سیستم را در اختیار دارد.
  • حسابدار: ثبت سند و گزارش‌های مالی را دارد، ولی حذف فاکتور و تغییر دسترسی‌ها را ندارد.
  • دو فروشنده: هر کدام با نام کاربری خودشان فاکتور صادر می‌کنند. قیمت خرید و سود کالا برایشان نمایش داده نمی‌شود.
  • انباردار: رسید و حواله ثبت می‌کند؛ به بخش بانک و فاکتور فروش دسترسی ندارد.

حالا اگر ماه بعد مغایرتی در موجودی پیدا شد، می‌توانید دقیقاً ببینید حواله را چه کسی صادر کرده. برای رسیدگی به آن مغایرت، راهنمای مغایرت موجودی انبار با موجودی سیستمی هم کمک می‌کند. تنخواه و صندوق نیز بهتر است به یک نفر مشخص سپرده شود؛ جزئیات آن در ثبت تنخواه گردان در نرم افزار حسابداری آمده است.

اشتباهات رایج در مدیریت کاربران چیست؟

این موارد را در بسیاری از مجموعه‌های کوچک می‌بینیم، و رفعشان هزینه‌ای ندارد.

  • همه را مدیر کردن. برای این‌که «کار گیر نکند»، به همه دسترسی کامل می‌دهند و عملاً سطح دسترسی بی‌معنی می‌شود.
  • رمز مشترک روی کاغذ یا در گروه پیام‌رسان. رمز باید مال یک نفر باشد.
  • فراموش کردن کاربران قدیمی. حساب همکار سابق باز می‌ماند و بعد از ماه‌ها هنوز فعال است.
  • دسترسی موقت که دائمی می‌شود. برای مرخصی یک همکار، دسترسی اضافه به دیگری داده می‌شود و هرگز برداشته نمی‌شود.
  • مالک نبودن حساب مدیر. گاهی نرم‌افزار را فروشنده یا مشاور راه‌اندازی می‌کند و حساب مدیر اصلی نزد او می‌ماند. مطمئن شوید رمز این حساب دست خود شماست.
  • تست نکردن با حساب واقعی. تنظیم را انجام می‌دهید ولی هیچ‌وقت با حساب همان همکار وارد نمی‌شوید تا ببینید چه می‌بیند.

برای فهرست خطاهای عمومی‌تر پیش و پس از خرید، مقاله اشتباهات خرید نرم‌افزار حسابداری را هم ببینید.

هنگام خرید، دسترسی کاربران را چطور بسنجیم؟

در صفحه معرفی بیشتر نرم‌افزارها عبارت «چندکاربره» و «سطح دسترسی» دیده می‌شود، ولی این عبارت‌ها عمق کار را نشان نمی‌دهند. بهتر است هنگام ارزیابی چند سؤال مشخص بپرسید:

  • آیا سقف تعداد کاربر وجود دارد و افزودن کاربر هزینه جدا دارد؟
  • آیا می‌توان دسترسی را در سطح گزارش و عملیات (مثلاً فقط «حذف») بست یا فقط در سطح منو؟
  • آیا محدودیت بر اساس انبار، صندوق یا شعبه ممکن است؟
  • آیا ثبت سوابق تغییرات هست و گزارش آن را می‌توان دید؟
  • آیا نقش‌های آماده یا الگو دارد، یا باید هر کاربر را از صفر تنظیم کرد؟
  • اگر نرم‌افزار ابری یا تحت وب است، آیا کاربر می‌تواند همزمان از چند دستگاه وارد شود و مدیر چطور این را کنترل می‌کند؟

در میان نرم‌افزارهای ایرانی، مثلاً هلو، سپیدار سیستم آسیا و حساب‌فا هرکدام ساختار متفاوتی دارند. ما عمق مدیریت دسترسی هیچ‌کدام را در این مقاله ادعا نمی‌کنیم؛ همین چک‌لیست را برای هر گزینه جداگانه از فروشنده بپرسید و در نسخه آزمایشی یا دمو بررسی کنید. اگر هنوز برای انتخاب کلی راهنما می‌خواهید، راهنمای کامل انتخاب نرم‌افزار حسابداری و مقایسه ابری و نصبی نقطه شروع خوبی‌اند.

برای نمونه، کاریا حساب طبق اطلاعات معرفی‌شده، روی ویندوز، وب، اندروید و iOS در دسترس است، که برای تیم‌هایی با چند دستگاه مهم است؛ اما در دسترس بودن روی چند پلتفرم الزاماً به معنی دقیق بودن تنظیم دسترسی نیست، پس جزئیات سطح دسترسی را باید مستقیم از فروشنده بپرسید.

نکته: هنگام ارزیابی هر نرم‌افزار، سه کاربر آزمایشی با نقش‌های متفاوت بسازید و کار روزانه واقعی‌تان را با داده خودتان انجام دهید. این آزمون کوتاه معمولاً بیشتر از جدول ویژگی‌ها به شما اطلاعات می‌دهد.

چند توصیه برای نگهداری درست دسترسی‌ها در طول سال

تنظیم اولیه کافی نیست؛ کسب‌وکار تغییر می‌کند و دسترسی‌ها هم باید همراهش تغییر کنند. یک بازبینی ساده هر سه تا شش ماه یک بار، معمولاً کافی است.

  • فهرست کاربران فعال را با فهرست همکاران فعلی مقایسه کنید.
  • بررسی کنید آیا کسی دسترسی بیش از وظیفه فعلی‌اش دارد، مثلاً بعد از تغییر سمت.
  • رمز حساب مدیر را بعد از هر تغییر در تیم مدیریتی عوض کنید.
  • تصمیم‌ها را یادداشت کنید: چه کسی چه دسترسی‌ای گرفته و چرا. این یادداشت هنگام انتقال به نرم‌افزار جدید هم به کار می‌آید؛ ببینید چک‌لیست انتقال اطلاعات به نرم‌افزار جدید.
  • در شرکت‌های بزرگ‌تر، تأیید نهایی اسناد مهم را به نقشی جدا از ثبت‌کننده بسپارید.

جمع‌بندی

تعریف کاربر و سطح دسترسی در نرم افزار حسابداری یعنی هر نفر هویت جدا داشته باشد، نقشش از وظیفه واقعی‌اش بیاید و فقط همان مقدار دسترسی را بگیرد که لازم دارد. این کار هم خطای ناخواسته را کم می‌کند، هم در صورت بروز مشکل، رد تغییرات را قابل پیگیری می‌کند. قبل از خرید هم عمق این قابلیت را با داده خودتان آزمایش کنید.

اگر هنوز نرم‌افزار انتخاب نکرده‌اید، فهرست نرم‌افزارهای حسابداری را ببینید یا با پرسش‌نامه رایگان انتخاب نرم‌افزار گزینه‌های متناسب با اندازه تیم و نوع کسب‌وکارتان را پیدا کنید.

مقایسه نرم‌افزارهای حسابداری ایران با تست ۱۰ سوالی انتخاب هوشمند مالی ۳۶۵
نظرسنجی این مطلب

این مقاله چقدر به تصمیم شما برای انتخاب نرم‌افزار حسابداری کمک کرد؟

سوالات متداول

معمولاً نه. حسابدار باید اسناد را ثبت و گزارش بگیرد، اما ساخت کاربر و تغییر دسترسی‌ها بهتر است فقط دست مدیر یا مالک باشد. اگر این دو یکی شوند، کنترل داخلی ضعیف می‌شود و رد تغییرات سخت‌تر پیگیری می‌شود.

از آنچه دارد حداکثر استفاده کنید: منوها را ببندید، کاربران را جدا بسازید و ثبت سوابق را اگر دارد فعال کنید. برای ریسک‌های باقی‌مانده، کنترل‌های سازمانی مثل تأیید دوم مدیر روی اسناد حساس اضافه کنید یا در ارزیابی نرم‌افزار بعدی این را معیار قرار دهید.

معمولاً صدور فاکتور فروش، دیدن لیست مشتریان و گزارش‌های مرتبط با فروش خودش. دیدن قیمت خرید، سود کالا، دفتر کل، بانک و حقوق لازم نیست. اگر نرم‌افزار اجازه می‌دهد، حذف و ویرایش فاکتور قطعی‌شده را هم ببندید.

همان روز آخر حسابش را غیرفعال کنید و اگر رمزی مشترک بوده، تغییر دهید. بهتر است کاربر را حذف نکنید، چون سوابق اسنادی که ثبت کرده به نام او باقی می‌ماند و برای پیگیری‌های بعدی لازم است.

در بسیاری از نرم‌افزارها ممکن است، اما در مجموعه‌های کوچک که یک نفر چند کار انجام می‌دهد باید مراقب باشید. ترکیب نقش‌هایی مثل ثبت سند و تأیید نهایی یا صندوقداری و حسابداری، اصل تفکیک وظایف را تضعیف می‌کند.

در یک مجموعه کوچک، بازبینی هر سه تا شش ماه یک بار و بعد از هر تغییر در تیم یا سمت‌ها منطقی است. فهرست کاربران فعال را با همکاران فعلی مقایسه کنید و دسترسی‌های موقت فراموش‌شده را بردارید.

اگر نرم‌افزار گزارش تغییرات یا ثبت سوابق کاربران دارد، از همان استفاده کنید. شرطش این است که هر نفر نام کاربری جدا داشته باشد. با رمز مشترک، حتی بهترین لاگ هم نمی‌تواند عامل واقعی تغییر را نشان دهد.

دیدگاه‌ها

دیدگاه خود را بنویسید

مطالب مرتبط